Neuken in hulst suikertante aangeboden

neuken in hulst suikertante aangeboden

Een huis dat mevrouw Goll tot zijn gasten telt, kan niet op mijn aanwezigheid rekenen. Op 30 januari deed Paul Celan een zelfmoordpoging met een mes, waarbij hij bijna zijn hart raakte. Gisèle Lestrange redde hem op het laatste moment.

Zijn linkerlong was beschadigd. Celan werd opnieuw opgenomen in een kliniek, hij mag van tijd tot tijd op bezoek of op reis. Gisèle Lestrange verbleef bij een vriendin in de Provence om van de beangstigende discussies met haar man en nieuwsgierige telefoontjes verlost te zijn. Zij overtuigde hem ervan dat een scheiding nodig was; hij stemde ermee in en ging op zoek naar een woning. In juli reisde Paul Celan naar Duitsland om Heidegger te ontmoeten.

En in Frankfurt was hij weer samen met Gisela Dischner. Hij stuurde haar later een gedicht: Sink mir weg aus der Armbeuge, Zink maar weg uit mijn armen, nimm den Einen Pulsschlag mit neem die Ene polsslag mee, verbirg dich darin draußen.

Wij hebben veel gewandeld en alles was wat indirecter geworden, nietwaar? Ik heb hem een arm gegeven bij het wandelen. Het was, meen ik, in de zomer en we hebben elkaars polsslag gevoeld.

Het is een reflectie op zo'n wandeling, denk ik. Het is een eenvoudig en mooi gedicht, vind ik. In het voorjaar van ontmoetten Paul Celan en Gisela Dischner elkaar weer, tijdens een verblijf van Celan in Londen, waar hij familie bezocht. Later schreef hij haar: Alsjeblieft, vernietig de foto's uit Londen, ze zijn niet goed. Oh ja, die wilde hij vernietigd hebben, dat heb ik ook gedaan, die heb ik vernietigd. Ik heb een hele serie foto's gemaakt die hij niet in omloop wilde hebben.

We hebben elkaar getroffen in Frankfurt, ik weet niet meer in welk jaar, in ieder geval na een psychiatriegeschiedenis. Zijn gezicht was opgezwollen door de medicijnen, dat kon je zien. Ik moest hem fotograferen in opdracht van de uitgeverij en we zaten in de hal van het hotel. Het was er koud en onpersoonlijk en hij zat daar in een hemd met korte mouwen en met opgetrokken schouders tegen een muur, als een gevangen dier, en keek van beneden naar boven.

Die foto's waren ook erg slecht. Ik merkte dat het niets werd, zo kon ik geen foto's maken. Ik heb hem voorgesteld een eindje te wandelen en we zijn naar het Grüneburgpark gegaan, daar scheen de zon en alles was wat vrolijker. We hebben op een bank gezeten en langzaam ontspande hij zich en toen heb ik opnieuw foto's gemaakt. Zo verschillend waren de foto's op die middag.

De enige aan wie ik deze foto's ooit heb laten zien, was Adorno. Dat was in verband met mijn poging die twee weer te verzoenen, omdat hij ruzie had met Adorno. Ik heb hem deze foto's laten zien om duidelijk te maken wat Celans toestand was. En toen heeft Adorno gezegd, dat kan niet op één dag geweest zijn, daar moeten vijf jaar tussen zitten. Na de dood van Adorno schreef Celan in een brief aan Gisela Dischner: Ik was geraakt, aangedaan, toen ik in de krant het bericht over de dood van Adorno las.

Het is een zwaar verlies. Hij was een geniaal mens, een rijkbegiftigde, en niet de duivel heeft hem begiftigd. Nu lees ik de in memoriams, ze zijn liefdeloos, vind ik, nou ja.

Eind september wil ik twee weken naar Israël. Het is goed aan je te denken, ik doe het beslist niet weinig, weet je - mijn lieve kleine Ulla. Celan had een conflict met Adorno - van zichzelf uit, niet vanuit Adorno - omdat Adorno in Merkur had gepubliceerd. En de eindredacteur van Merkur was een meneer Paeschke, die was bij de SS geweest. Toen ik Celan leerde kennen, had ik net mijn eerste artikel geschreven dat gepubliceerd zou worden, Schattengefecht, over de gedichten van Karl Krolow, en het aan Paeschke gestuurd.

Paeschke wilde me als medewerkster aan Merkur. Celan heeft me toen bijgepraat en ik heb alles teruggetrokken, om hem terwille te zijn. Ik was daar niet zo zeker van, God, wat waren de achtergronden, dat moest men eigenlijk eerst vragen en te weten komen, nietwaar?

Ik merkte dat het een open zenuw was en heb het artikel teruggetrokken. Enfin, Adorno had wel in Merkur gepubliceerd, hij zag er geen been in. En op een zeker moment, toen Celan een conflict met hem had, heb ik geprobeerd die twee weer bij elkaar te krijgen.

Ik studeerde bij Adorno en heb geprobeerd aan. En Adorno zei alleen: Ik mag niet in Merkur publiceren, maar meneer Heidegger mag lid van de partij geweest zijn. Hij was zo woedend dat Celan nog met Heidegger bevriend was. Ik heb hier en daar dan nog een goed woordje gedaan.

Ik denk dat het ertoe bijgedragen heeft dat die twee zich nog verzoend hebben en elkaar nog hebben ontmoet. Daar was ik erg blij om. Ja, ze hebben elkaar nog ontmoet. Niet in Sils Maria, dat was een ander verhaal, ik weet niet waar, maar ze hebben elkaar nog gezien.

Dat vond ik heel goed. Ergens hebben ze elkaar nog ontmoet, hebben ze zich verzoend, dat was belangrijk. Ja, daarom ook deze vriendelijke brief na zijn dood. Es ist richtig daß ich einen Israël-Besuch plane, hoffentlich läßt es sich bald verwirklichen.

Maar het ging weer mis: Celan kreeg een woedeaanval tegenover zijn buurman, die hij ervan verdacht zijn zoon Eric kwaad te doen. De politie moest tussenbeide komen. Hij werd weer opgenomen. Na ruim drie maanden werd hij ontslagen met de verplichting zich maandelijks bij een psychiatrische dienst te melden voor behandeling en medicatie. Eindelijk reisde Paul Celan in oktober naar Israël, waar hij lezingen hield, bekenden en onbekenden uit Czernowitz ontmoette en waar Ilana Schmueli hem, zoals beloofd, Jeruzalem liet zien.

Voor haar schreef hij het gedicht Du sei wie du, immer [Wees jezelf, jij, altijd] en las het voor. Volgens Ilana Schmueli sprak Celan nooit over de gedichten die hij voor haar opschreef en voorlas: Hij sprak door hen. Woorden van het gedicht werden een code, ze werden in ons gesprek opgenomen.

Hij las door damals omringd voor, en hij ervoer een grote eenzaamheid. Hier werd hem overduidelijk wat hem trouwens allang duidelijk was in zijn leven: Celan verlief Israël eerder dan gepland. Hij ging niet meer naar Massada, dat hij graag had willen bezoeken.

Ik heb het niet verdiend. Zij reisde op 23 december naar Parijs, waar ze meer dan een maand met Paul Celan samen was. Nog in diezelfde periode, op 26 januari , schreef Paul Celan zijn laatste brief aan Gisela Dischner: Zeer veel vaker dan soms, mijn lieve kleine Ulla.

In juni komt er een nieuwe dichtbundel uit, daarvoor, in maart, lees ik, als hommage aan Hölderlin, eruit voor in Stuttgart. Een nieuwe ijstijd komt op ons af, lees ik in Der Spiegel, het is nog jaar tot dat moment - zullen we elkaar niet nog een keer ontmoeten? Wat doe je zo al? Bedankt, niet alleen voor de candlesticks. Met de candlesticks bedoelde Celan zijn. En niet zijn tante, zoals abusievelijk in de Correspondance staat vermeld, en zoals het waarschijnlijk door Paul Celan is verteld om de naam van Gisela Dischner niet te hoeven noemen.

Gisela Dischner leest de brief voor en zegt dan, doelend op de beginregel: Ik schreef hem denk je aan mij? Het is een rechtstreeks antwoord aan mij. En dit is míjn laatste brief: Lief, wat mooi dat ik deze zomer een dichtbundel van je kan zien, wat jammer dat ik je in Stuttgart niet kan beluisteren, maar ergens.

En dank je voor de lieve zinnen. Waar ik in deze brief natuurlijk wat aan voorbijga, is dat hij mij bij onze laatste ontmoeting in Londen had gezegd mij graag weer eens alleen te ontmoeten en daarom ook naar Duitsland kwam.

En dat is iets wat hem waarschijnlijk pijn heeft gedaan, dat ik hem quasi negeer. Op 18 maart stuurde Paul Celan een verjaardagswens en een gedicht aan Gisèle Lestrange, op 12 april volgde een brief aan Ilana Schmueli. Zij vertrok, ongerust door de afwijkende toon van de brief, onmiddellijk naar Parijs.

Zijn laatste zin was: Je weet wat mijn gedichten zijn - lees ze en ik voel het dan. Ze komt te laat. Van de brug waar zij een munt in de Seine gooide, is Paul Celan in het water gesprongen. Op ip april noteert Paul Celan in zijn agenda: Het lichaam van Paul Celan werd op 1 mei gevonden. Op 12 mei werd hij begraven. Diezelfde dag overleed in Stockholm Nelly Sachs, die het bericht van zijn dood enkele dagen daarvoor had gekregen.

Gisela Dischner ontving een brief van Gisèle Celan-Lestrange: Mevrouw, Ik weet niet of u het vreselijke nieuws heeft gehoord. Ik weet dat u dicht bij Paul bent geweest en ik veroorloof me u te schrijven. Paul heeft zelfmoord gepleegd in de nacht van zondag 19 april op maandag 20 april door zich in de Seine te werpen.

Meer kan ik niet schrijven. Hij zal dinsdag bij ons eerste kind, dat wij hebben verloren, worden begraven op de begraafplaats van Thiais.

Toen haar brief kwam, had ik het al in de krant gelezen. Ik zal dat ook nooit vergeten. Ik woonde in Clapham Common in Londen en ik wilde net met Chris gaan wandelen. We hadden een abonnement op de Frankfurter Rundschau.

Ik was al aangekleed, ik had mijn mantel aan, toen Chris plotseling binnenkwam met de krant in zijn hand. Hij zag me en ik vroeg: Wat is er met jou aan de hand? Hij zag er bleek uit en zei: Ga maar even zitten. En daar stond het in de Frankfurter Rundschau: Paul Celan pleegt zelfmoord. Zo kwam ik het helaas te weten. Ik heb het lang niet opgebracht in de nalatenschap te kijken.

Het was me allemaal te dichtbij. Ik heb het verdrongen. Ik heb namelijk lang gedacht dat hij geen zelfmoord had gepleegd. Hij zou gedronken hebben en was uit euforie in de Seine gesprongen. En dat heb ik, idioot, ook nog aan Gisèle geschreven. Daar heb ik natuurlijk niets meer op gehoord. Dat was waarschijnlijk waarmee ik het uithield, ik heb het mezelf aangepraat, en. We hebben zeker een jaar lang niet in die zelfmoord geloofd. Ik wist natuurlijk wel dat hij problemen had, maar zo precies wist ik het niet.

Het was alles ook een beetje omstreden, hij had nog zo veel plannen. Nee, nu is het me duidelijk. Toen dat met die zelfmoord gebeurd was, had ik natuurlijk een vreselijk slecht geweten en was compleet ingestort. Bezzel behandelde me als een zacht ei, en wie me zeer getroost heeft was Erich Fried [bekend Duits dichter, ] met wie we bevriend waren in Londen.

Wat had jij kunnen veranderen? Je hebt hem nu eenmaal niet getroffen in Stuttgart. De enige mogelijkheid was dat je je van Chris had losgemaakt en naar Parijs was gegaan. Een andere mogelijkheid was er niet. En je hebt een beslissing genomen, dat is toch okay? Hij heeft het iedere keer weer gezegd Ja, ik ben nu ook wat verward. Als ik deze laatste brief lees, is het duidelijk dat ik een slecht geweten krijg. Het is altijd weer dichtbij Ik denk ook dat de doden ons misschien zien.

Zij kunnen niet spreken, maar ze slaan ons misschien wel gade. Misschien kijkt hij nu naar ons en lacht. Je moet niet huilen, zegt hij.

Na ons gesprek zegt Gisela Dischner dat ze haar verhaal over Paul Celan eigenlijk moet opschrijven. Zij laat haar in eigen beheer uitgegeven brieven van Paul Celan an Gisela Dischner zien. Uitgeverij Suhrkamp heeft haar kort geleden benaderd om de complete correspondentie uit te geven.

Kopieën van haar brieven zijn net uit het Celan-archief in Marbach gekomen, nadat Eric, de zoon, zijn toestemming voor de uitgave heeft gegeven. Een paar brieven van haar ontbreken, het zijn net de persoonlijke brieven die zij liever niet gepubliceerd wilde zien. Waarmee Suhrkamp overigens niet gelukkig is: Maar goed, die brieven zijn er niet bij, zodat dat probleem zichzelf heeft opgelost.

Hoewel Gisela Dischner ook wel nieuwsgierig is, wat ze indertijd aan Celan heeft geschreven en zich afvraagt of iemand deze brieven soms heeft laten verdwijnen.

Of zijn ze vernietigd? Of door Paul Celan zelf? Dat zou volgens Dischner dan toch kunnen wijzen op een geplande zelfmoord. Ze lijkt daarmee haar eigen laatste twijfel weg te nemen. John Felstiner, Paul Celan: Ilana Schmueli, Sag, dass Jerusalem ist. Oktober April Edition Isele, Eggingen Ik aarzel niet hem een fenomeen in de wereldliteratuur te noemen en des te bewonderenswaardiger omdat hij zijn succes uitsluitend en alleen aan zichzelf te danken heeft gehad en het steeds zonder de steun van de kritiek of van enige literaire groepering heeft moeten stellen.

In feite is zijn werk steeds neergesabeld en werd hem het leven zuurgemaakt, hij werd jarenlang gehoond en aangevallen en was in eindeloze processen verwikkeld, maar zijn werk heeft zijn vijanden overleefd. Hij bond een miljoenenpubliek aan zich en beïnvloedde schrijvers als Remarque, Nabokov en Ernst Jünger zegt men , en niet te vergeten: Otto Dix en George Gross.

Toen Herman Bluhme in een opstel Kitsch und Karl May steekproeven nam en teksten van Karl May met die van erkende literaire werken vergeleek in een poging te komen tot een objectieve uitspraak over de kwaliteit ervan hij mat onder andere de gemiddelde lengte van de zinnen en onderzocht de leesbaarheid oftewel het voorkomen van woorden van meer dan zeven letters , toen stelden de resultaten teleur: Karl May verscheen soms in het gezelschap van Heine en Thomas Mann, soms arm in arm met Goethe en Nietzsche, en dat was de bedoeling niet.

Ook werd May's werk door de psychoanalyse aangetast, Arno Schmidt vond dat Old Shatterhand en Winnetou sich verdammt suspekt benehmen, maar veel verder dan wat schnüffeln nach Mays erotischen Gewohnheiten bracht men het niet.

Voor leven en werk volsta ik nu met een verwijzing naar een Karl May-literatuur die misschien meer boekdelen omspant dan de ongeveer zeventig banden van May zelf. Ik herinner hier alleen nog even aan de invloed van de grootmoeder, geboren sprookjesvertelster, op kleinzoon Karl en de indruk die poppenspel en marionettentheater in zijn jeugd op hem maakten, en aan de onderwijzersopleiding die May volgde en waarvan men sporen in zijn werk meent terug te vinden: Er lag in de negentiende eeuw meer nadruk dan tegenwoordig op het aspect reisverhaal Reiseabenteuer van May's romans, het was de tijd van de ontdekkingsreizen en van wereldpolitieke vervlechting en May voorzag zijn werk van geografische en volkenkundige informatie die hij putte uit zijn rijk voorziene bibliotheek.

Zelf reisde hij niet veel. De kritiek verweet hem toen bedrog, maar men vraagt zich nu af of iemand ooit in ernst heeft kunnen geloven dat hij al die reizen die hij beschrijft, zelf gemaakt had, dat hij, zoals Nico Rost opsomt, zelf op leeuwen, beren en olifanten had gejaagd, aan martelpalen gebonden had gestaan, duels op leven en dood had uitgevochten, wilde hengsten had getemd, door de prairiën van het Wilde Westen had gezworven en ook door Noord-Afrika en door het ganse Ottomaanse rijk, alsmede avonturen had beleefd met Boeren en Zoeloes in Zuid-Afrika, en dat hij daarnaast nog tijd gevonden had om er rustig enige tientallen lijvige en doorwrochte romans over te schrijven.

Toch is de identificatie van de schrijver met de ik -figuur in zijn boeken, met de heldhaftige Kara ben Nemsi en de onverslaanbare Shatterhand, een van de aantrekkelijkheden van zijn werk. May liet zich niet voor niets in de uitmonstering van zijn ik -figuren fotograferen. May denkt dan in zijn autobiografie: May zag er onaanzienlijk uit, maar beschikte in zijn boeken over reuzenkracht.

Het is een van de tics van May: Helden in het Wilde Westen hangen onbeholpen in het zadel, maar zijn eigenlijk voortreffelijke ruiters. Er zijn patronen en motieven die bij Karl May haast te herkenbaar terugkeren.

Er zijn de in de wind verstrooide familieleden die elkaar als door een wonder terugvinden. Old Surehand en Apanatschka vechten een duel uit en blijken broers. Er is ook steeds het zwaan-kleef-aan-principe: Steeds gaat de reis bergopwaarts, van laagland naar hoogland.

Onderweg besluipt en beluistert de held, de ik, zijn vijanden en krijgt telkens precies die informatie te horen die hij dringend nodig had: May's alter ego heeft daar een uniek talent voor. En dan is er het taalmirakel. De held, de ik, verstaat en spreekt onnoemelijk veel talen. Laplands telde hij niet mee, zei hij, en we merken dat ook Nederlands. Van de landen die ik bereis, beweert Old Shatterhand ergens, leer ik de taal, en in de Kara ben Nemsi-romans zien wij de hoofdpersoon bezig met het leren van Koerdisch.

Het wemelt in de tekst dan ook van vreemde woorden. Befaamd werd het thunderstorm! Men kan er een hekel aan hebben: Anderen waarderen zulke Brocken als meebepalend voor de sfeer van het verhaal. In '89 publiceerde Karl May in het tijdschrift Der Gute Kamerad, een geïllustreerde Knaben-Zeitung, de roman Kong-Kheou, Das Ehrenwort, in herdrukt onder de titel Der blau-rote Methusalem, met toegevoegd een ondertitel die later weer verloren is geraakt: In afwijking van zijn gewoonte had Karl May dit boek niet voor volwassenen bestemd, maar voor een jeugdig lezerspubliek.

De kern van het gezelschap dat zich op een lustige Studentenfahrt naar China zal begeven, bestaat uit de blauw-rode Methusalem, gefortuneerde eeuwige student er war als Schläger bekannt und gefürchtet met een baard en een drankneus Karl May heeft iets met neuzen, men heeft wel van een Nasenkomplex gesproken, maar dit is de enige keer dat hij een hoofdfiguur met zo'n neus opzadelt , een berengestalte dus eerder Old Firehand dan Old Shatterhand , en die voortdurend aan een waterpijp zuigt die hem door het tweede lid van het gezelschap, een berlinernde Wichsier spreek uit: Een psychoanalyticus mag van deze verhouding tussen meester en knecht het zijne denken, terwijl bovendien een Wichsier keurig schoenen poetst, maar wichsen tegelijk ook masturberen betekent.

Het derde lid van het gezelschap is een reusachtige newfoundlander die de bierpul van zijn baasje in de bek draagt. Dit drietal baart dagelijks opzien in een Duits universiteitsstadje, een kleine komische cortège. De toon wordt meteen gezet: Er is ook geen ik -figuur in de roman, Methusalem speelt wel een belangrijke rol, hij heeft wel trekjes van Old Shatterhand, hij spreekt bijvoorbeeld Chinees en zelfs Nederlands , maar voor een Karl May-held blijft hij toch te karikaturaal.

Methusalem woont boven een Chinese theehandelaar die hem recht leidlich Chinees heeft geleerd bij een hospita, de arme weduwe Stein, voor wier zoon Richard hij het schoolgeld betaalt. Een brief uit China brengt hen op de hoogte van het bestaan van een oom Daniel, die een oliebron heeft ontdekt en contact met zijn verwanten in Duitsland zoekt. Methusalem besluit naar deze oom op zoek te gaan en tegelijk de familie van de theehandelaar en een door deze man daar ergens begraven.

Omslag herdruk uit schat op te sporen. Het gezelschap begeeft zich op weg, vermeerderd met de zoon, de gymnasiast Richard. Onderweg van Singapore naar Hongkong sluit zich naar goed Karl May-recept een vierde personage bij het groepje aan: Hij spreekt een Chinees van eigen makelij, hij plakt eenvoudig quasi-chinese uitgangen -ang, -eng, -ing, -ong, -ung achter Duitse woorden: Er zullen zich nog meer personen bij het gezelschap aansluiten, zoals twee jonge Chinezen die elkaars broer blijken te zijn en zoons van de theehandelaar in Duitsland, bekend Karl May-motief, maar met hoegenaamd niets van de dramatiek van bijvoorbeeld het verhaal van Old Surehand en Apanatschka.

Der blau-rote Methusalem blijft luchtig en burlesk als een marionettenspel, spannend als een jongensboek: En tussentijds geeft May nog wat informatie over China. Alles volgens Karl May-recept en naar verwachting. De verrassing van het boek is evenwel die Hollander, die in het vierde hoofdstuk opduikt en zich bij het gezelschap voegt, Mijnheer Willem van Aardappelenbosch, een ongelooflijke dikzak en een ware Holle Bolle Gijs met als attribuut een enorme parasol: Nu heeft een Nederlander, een Mijnheer of een Mynheer, in een Duitse roman al heel gauw iets lachwekkends.

Herman Meyer schreef daar een belangwekkend. Das Bild des Holländers in der deutschen Literatur. Maar Mijnheer van Aardappelenbosch beantwoordt volstrekt niet aan het geijkte beeld van de Hollander dat in Duitsland opgeld doet of deed: Aardappelenbosch is vooral lachwekkend door zijn taalgebruik, hij spreekt vrijwel uitsluitend Nederlands,.

Berlijns en Nederlands lijken door Karl May wel als twee gelijkwaardige, vrolijk stemmende Duitse dialecten te worden gezien, die ook beide in gotisch schrift worden weergegeven anders dan Frans en Engels. Het bijzonder clowneske van Aardappelenbosch zit 'm niet in de taal die hij spreekt, maar in de dingen die hij zegt, zoals: Heeft Karl May Nederlands gekend? Heeft de fameuze wereldreiziger Holland ooit aangedaan? In De Koning der Zodoe's reist de hoofdpersoon, een ik -figuur, op weg naar de Kaapkolonie door Zeeland.

Hij maakt daar kennis met een Hollandse familie en krijgt een brief mee om bij bloedverwanten in Transvaal af te leveren. Nee, geen verbinding tussen May en Nederland. Aardappelenbosch begroet het reisgezelschap in breiter, holländischer Sprache: Goeden dag, mijne heeren! Het is tijd, dat wij aan tafel gaan, en Methusalem antwoordt, niet minder verrassend: Neemt plaats; maakt geene komplimenten; doet als of gij thuis waart. Maar opeens schijnt de Hollander de Duitser aan te vallen: Maar ze verzoenen zich snel en Gottfried zegt: Sie sind der ausjezeichnetste Mijnheer, der mich jemals vorjekommen ist.

Voor u of gij heeft May in het Nederlands de derde persoon meervoud zij genomen. Hij weet ook geen raad met het hulpwerkwoord werden: Wij worden afschied nemen, en: Hij weet niet wanneer het adjeetief een -e krijgt en hij heeft het woordje als niet doorgrond. Aardappelenbosch valt van een trap en zegt: Daar ligg ik hoe een walvisch in de fontein! Hij roept de ober om de rekening te betalen: Oppasser, ik zull mijn gelag betalen.

Hij heeft zich goed bewapend, hij heeft geweren, kruit en kogels en zal nog een zwaard kopen, en ik heb mijn Paspoort und überall Krediet. Hij heeft ook een voorraad zakjes thee, driekleurigviooltjestee, kruizemuntentee, lindeboombloesemtee, seringatee: Mijnheer van Aardappelenbosch staat te kijken naar Chinese vissers, ze sturen aalscholvers Wasserraben het water in, die brengen de vissen als buit mee, Mijnheer roept: Daar heeft weder zoo eene gans eenen haring gefangen! Hij is dol op vis, niet alleen op haring, maar ook op palingen, zardijnen, snoeken, zeelten, karpen en forelen en dan zowel de hommers als de kuiters.

Soms heeft hij zin in leverpastet met rijstepudding, soms in gebraden varkensvleesch met mierook en gebaken peren of een brood met worst en mostaard. Aardappelenbosch valt van zijn paard: Het dome nijlpaard heeft mij van achteren verloren! Methusalem wil hem met raki inwrijven, maar der Dicke ziet dat anders: Met den brandewijn zal niet gereven worden.

Ik wil hem drinken. Gedronken is hij beter dan gereven. Het paard gaat er met hem vandoor en men hoort hem roepen: O wee, ik oongelukkige nijlpaard, ik vlieg in de lucht, ik vlieg in de radijsjes een in de peterselie. Als hij het overleeft, zegt hij: Holla, mijne heeren, was dat niet Nederlandsche dapperheid en heldenmoed?

Dan raakt hij te water: O, mijne kleeren een mijn linnen goed! Mijn rok en mijn broek, mijn vest en mijn fraaie das! Mynheer, gij zijt een Nederlander, niet? Gewisseglijk, ik ben een Hollander! Aardappelenbosch krijgt Krokodilseier voorgezet: Aardappelenbosch voelt zich ziek: O mijn God, o mijn schepper! Iemand geeft hem een por: Er is een vechtpartij: Als Aardappelenbosch van een trap gevallen is, vraagt Gottfried aan Methusalem: Wie nennt man eigentlich im Holländischen das Parterre?

Dan zegt de knecht: Mijnheer, wollen Sie hier gelykvloers liegen bleiben wie ein Stroozak? Vaker is het Aardappelenbosch die een beroep doet op Methusalems kennis van, laten we zeggen, een Nederlands woordenboek met de inslag van een medische encyclopedie: Wat zegt het woordenboek van den darmen? Wat zeggt het woordenboek van de lever? Wat zegt het woordenboek van mijn maag en van mijne zenuwen? Wat zegt het woordenboek van de buik? Men vraagt zich af of de aanwezigheid van een soort woordenboek op zijn schrijftafel Karl May misschien tot deze vragen geïspireerd heeft.

Der geschickte Holländer, oder die Kunst, ohne Lehrer, in zehn Lectionen Holländisch lesen, schreiben und sprechen zu lernen, geschreven door een zekere Dr. Spreekt Gij de Hollandsche Taal? Ein Handbuch der nützlichsten und notwendigsten Holländisch-Deutschen Wörtersammlungen, Gespräche und Redensarten, wie sie im Umhange, im Geschäftsverkehr und auf Reisen gebraucht werden.

Mit einer kurzgefassten holländischen Sprachlehre und Uebersetzungsaufgaben, door Dr. Zo vindt men gemakkelijk terug waar Methusalem het woord gelykvloers vandaan haalde en hoe de knecht op Strohsack kwam: Voor gelykvloers geeft het boek overigens: Ook Aardappelenbosch veelvuldige uitroepen, zoals seldrement potztausent , Brand, brand! Feuer, Feuer , Heiza Juchhe , foei, donder en bliksem, voorgezien! En waarom vliegt Aardappelenbosch in de radijsjes en in de peterselie? Ik denk dat de Radieschen en de Petersilie in de Holländer, die juist op de paragraaf Von den Gewächsen openlag, hem aan de gedachte geholpen hebben.

Men krijgt de indruk. Toen Aardappelenbosch te water raakte, had May de paragraaf Von der Kleidung uit de Holländer bij de hand en knutselde uit Rock, Hose en Jacke, met behulp van de Wäsche linnengoed en de Halsbinde das van Booch, zijn kledingstukken in elkaar. Was dat niet Nederlandsche dapperheid en heldenmoed? Hij is gewisseglijk een Nederlander en put het woord uit de Umstandswörter der Bejahung van Booch; de -g- houd ik voor een zetfout de drukker kende geen Nederlands.

De mierook uit varkensvleesch met mierook komt uit de Holländer, paragraaf Von den Gewächsen: De grap van de gebaken peren zal May zelf ontgaan zijn. De leverpastet met rijstepudding komt uit Booch, Het Middageten Mag ik U een stukje van die pastei aanbieden? Of wilt Gij een stukje van deze rijste-pudding nemen?

De combinatie van leverpastei met rijstpudding is een staal van Mayse humor. Ook de menigte van vissoorten waar Aardappelenbosch zo dol op is, vinden we bij Booch in een rijtje terug, in de paragraaf De Visschen: Van de verschillende soorten thee, bij Booch te vinden in de rubriek Boomen, vruchten, bloemen, wist Karl May een bijzonder geurig assortiment te componeren: De uitrusting van Aardappelenbosch vinden we in de Holländer, in de paragrafen Vom Kriege en Vom Handel und vom Reisen geweer, kruit, kogels, zwaard, paspoort, krediet.

Der Dicke richt zich tot de ober: Oppasser, ik zull mijn gelag betalen, en zo Staat het in de Holländer: Twee vrienden spelen daar een partij domino, in de paragraaf Im Kaffeehaus, om uit te maken wie van ons het gelag betalen zal.

Aardappelenbosch stort van een ladder en zegt: Ik ben een ongelukkige nijlpaard. Wij worden afschied nemen, foutje dat ook in de Holländer voorkomt: Een heer, die afschied van mij nam. Booch kent merkwaardig genoeg een werkwoord rijven naast wrijven. Daar kun je May geen verwijt van maken. Het eerste, ruzieachtige gesprek tussen Aardappelenbosch en Methusalem is gebaseerd op de paragraaf Von den Thieren in de Holländer, waar men de genoemde dieren in dezelfde volgorde terugvindt: En de wat plechtstatige begroeting vindt men in dat leerboek onder het hoofdje Bei Tische: Het is tijd, dat wij aan tafel gaan; neemt plaats, mijne heeren; maakt geene komplimenten; doet als of gij thuis waart.

Toch zijn het niet deze zinnen die ik prefereer. Liever zijn mij de zinnen waarin Karl May er maar een slag naar slaat. Aardappelenbosch beschrijft dan hoe hij dat gaat doen: Ik sluit het eene oog en werp het tweede recht toe voor mij neder. Aardappelenbosch wordt tussen twee paarden opgehangen: Zoo kom ik betwixt de paarden. Die paarden zijn gevaarlijk: Dat vooran slat achten, en dat achten bijt voorn. Aardappelenbosch gaat naar bed: Voor hedendaags leg ik mi op dit bed für den heutigen Tag, Booch had: Ik word hijm leeren!

Ik wet, wat ik word maken. De mooiste zinnen moet je twee keer lezen voor je ze begrijpt: Wordt men want mogen? Wird man denn dürfen? Ik heb gewild ju ook met zoeken. Ich wollte Sie auch mit suchen. De schrijver toont daarin aan dat Karl May niets wist van indianentalen.

Hij putte zijn kennis uit een aantal studieboekjes en ging daarbij niet eens erg nauwkeurig te werk: Es ist überliefert, dass May ein sehr hastiger Arbeiter war. Karl May wist ook niets van het Nederlands, maar ik vind dat men hem een zekere creativiteit in zijn omgang met onze taal niet kan ontzeggen. Aardappelen vond May in de Holländer en op de tegenoverliggende bladzij: Zo zal hij, door combinatie, op de naam Aardappelenbosch zijn gekomen.

Aardappelenbosch heeft verborgen talenten. Hij is bijvoorbeeld een ondernemend zakenman. Hij koopt de oliebron van oom Daniel en zegt: De Mijnheer van Aardappelenbosch een olieprins! Hij koopt al het olie, al het huis en al het land het valt niet eens mee om uit te leggen waarom al het huis fout is. En hij blijkt prachtig te kunnen zingen: Ik zing veel beter als de leeuwerik en de kwaktel!

Kwaktel is Wachtel Booch. Aan het eind van het boek blijft Aardappelenbosch in China achter: Reizt met God, mij ne lieven, goeden vrienden, en denkt somtijds aan uwen zwaken Aardappelenbosch! Ik denk liever terug aan Aardappelenbosch, de man die mooier zong dan een kwartel, dan aan Methusalem, die in Duitsland teruggekomen het drinken opgaf en wiens neus weer een gewone kleur en een normale gedaante aannam.

Hofland Nederland in kletsingstijd Er is een adres, zei de functionaris van het Rotterdamse Gemeentearchief. Dat is Schiekade 40a.

Maar wie daar gewoond heeft? Dát weten we niet. Om dat na te gaan moet u een brief schrijven aan de afdeling Nasporingen, uw verzoek met redenen omkleden en een kopie van uw paspoort bijvoegen. Ik wens u veel succes. Intussen moest De Parelduiker ter perse. Vandaar dat ik in dit verhaal nog geen namen kan noemen. Begin juni verscheen in Rotterdam het eerste nummer van het blad Criterium. In één oogopslag was te zien de makers zich zwaar aan De Gil hadden verplicht, het satirische krantje dat in een aantal keren is verschenen.

De Gil had iets wat we tegenwoordig hilarisch noemen, in titel, opmaak en toon; een buitengewone uitbundigheid. In dat opzicht was het een weerspiegeling van degene die het had bedacht en volschreef, Willem van den Hout, of Willem W. Waterman, zoals hij zich toen noemde. Het leek alsof het een soort verzetsblad was, dat een loopje nam, niet met de Duitsers, wel met de NSB en de Landwacht. Maar die indruk duurde niet langer dan een paar seconden.

In werkelijkheid was het dienstbetoon van een handlanger, met een gluiperig antisemitisme. Niettemin heeft het succes gehad, omdat het volstrekt anders was dan alles wat toen van de drukpers kwam. De maker was een rusteloze, luidruchtige en belezen man met een ingewikkelde geest. Aanhanger van de autoritaire politiek zie zijn dikke verhandeling De memoires van Generaal Taillehaeck , met een eigenaardig zwak voor Hollywood Amerika filmt , bewonderaar van de Amerikaanse journalistiek, in het bijzonder Esquire, en goed thuis in de Amerikaanse literatuur.

Als Willy van der Heide is hij beroemd geworden door zijn jongensboeken, de Bob-Eversserie. Onder het pseudoniem Sylvia Sillevis heeft hij boeken voor oudere meisjes geschreven.

Deze bohémien en veelschrijver kreeg na de oorlog een schrijfverbod, wat hem niet belette zich in de Amsterdamse en Haagse circuits te blijven weren.

Af en toe verschijnt er weer eens een artikel over hem. Hij blijft de geesten bezighouden. Er wordt een biografie over hem geschreven. De vette letter van het logo, postbusnummer, en dan onder het logo: De kop van de opening gaat over de breedte van de hele pagina. Die wordt verder besteed aan satirisch. In het voorjaar van heerst in de bezette gebieden de overtuiging dat het overal goed ging met de oorlog behalve in het Westen. Op 21 maart opent De Gil: Waar Blijft Onze Invasie?

Nederland Voelt zich Gegrepen, en drukt dan een groot deel van een toespraak van Churchill af, met raillerende onderbrekingen. Nu ongein, toen kwam het anders aan. In methode en toon doet Criterium na de oorlog hetzelfde. In het Eenheidsnummer, verschenen 15 juli , is de kop: Nederland voelt zich opgelaten. De rest van de pagina wordt in beslag genomen door nepberichtjes en nepadvertenties.

Overal stakingen, iedereen weer tegen iedereen, heroprichting van de Doopsgezinde Konijnenfokkers Vereniging, Wanneer de ste partij in Nederland?

Op pagina 2 wordt de Kranten-Oorlog behandeld. De doodsangst der middelmaat. De zwoegende, zwetende, nieuwbakken redacteurtjes van de bovengronds gekomen illegale kranten, Trouw, Het Parool, De Waarheid, kunnen er niks van. Al die magere, illegale kemphaantjes kraaien thans luide en fanatiek victorie, ook al lijken de geluiden die het produceren hunner hoofdartikelen vergezellen veel op die een kip in barensweeën krijt: Criterium neemt het op voor de kranten die een verschijningsverbod hebben gekregen, De Telegraaf, de NRC en het Handelsblad, met hun redacties die wisten hoe je een krant maakt.

In volgende nummers komt het vraagstuk aan de orde van de Studenten die de loyaliteitsverklaringen hebben getekend, en die nu van voortzetting van hun studie zijn uitgesloten. Het blad vindt de niet-tekenaars dapper, maar blijft ondanks de typografische schijn van het tegendeel genuaneeerd denken: Bij de zuivering is veel misgelopen. De Politieke Opsporings Dienst POD heeft zich vaak misdragen; in de gevangenenkampen, is later bewezen, hebben bewakers zich aan veel smeerlapperij schuldig gemaakt.

Over de willekeur heeft mr. Jaap Burger zijn klassiek geworden waarschuwing laten horen: Begin je bij de portier, dan kom je nooit aan de directeur. Maar als je bij de directeur begint, komt de portier vanzelf. Criterium heeft aan de zuivering twee nummers gewijd, van 15 september en 8 oktober.

In het eerste wordt gemeld: In het dorpje Goede Hoop in 't Kempenland zijn arrestaties verricht. Dat hier goed werk is gedaan, blij kt wel uit het feit dat dit arrestaties meer zijn dan er personen in het dorp aanwezig waren. De enige overgebleven inwoner, een oude man, blind, doofstom, reeds 12 jaar verlamd, maakte ons duidelijk dat deze dag de dorpsgeschiedenis zal ingaan als Dolle Donderdag. Op een ongebruikelijke manier is Criterium een exponent van de eigenaardige sfeer in het eerste halfjaar na de Bevrijding.

Na de feesten kwam de kater. De generatie die toen tussen de twintig en de dertig was schrijver dezes is jonger zag een illusie van vernieuwing in eenheid snel ten onder gaan in een business as usual. Dat moet een teleurstelling zijn geweest. De redactie van Criterium heeft er, voor Nederland toen ongebruikelijk, met kwaadaardige spot en gecultiveerde bitterheid op gereageerd, in een vorm die sterk gedateerd is. Op 15 november verscheen het Sexualiteitsnummer. De ontboezeming, een pagina lang, is geïllustreerd met het beeld van een vrouwelijk naakt dat boven de puinhopen van een stad verrijst.

Dit is de rekening die de jongeren eenieder presenteren kunnen, die hun gedrag veroordelen wil. Die rekening is lang en met hun ziel betaald. Geeft hun werk, waarmee zij anderen en zichzelf het respect kunnen hergeven.

Dit is de taak der Democratie. Zonder deze te volbrengen zal zij opnieuw moeten falen - omdat zij mist het geloof van deze Jongeren. Het kerstnummer liegt er ook niet om. Heil u, gij burgerman, gij kleingeest en proleet. Zing ook in weer uw lied. Bezing uw kaarsen, uw dominee, uw krant, uw vrouw, uw kroost en portemonnaie.

Vergeet wat de doden [eerder opgesomd, uit alle oorlogen - H. En gij zult zalig worden voor God en Vorst en Vaderland. Het laatste nummer uit mijn verzameling is het dertiende, het Oud-Nieuwnummer, 3 januari Het heeft een colofon. Daarin staat vermeld dat dit het dertiende deel is van de reeks Nederland in kletsingstijd, in het verborgene gedrukt op gewone krantenstof, in een oplaag van exemplaren. Criterium, een verzetsblad na de oorlog. Nergens een naam van een redacteur of een medewerker, geen adres, alleen een postbus Rotterdam.

Veel miskenning, nogal wat ongein, soms wat Weltschmerz. Wat is er van die jongeren van toen geworden, wat doen ze nu, leven ze nog?

Een Rotterdams tijdsdocument dat geen spoor in de persgeschiedenis heeft nagelaten. Ik stuur een kopie van mijn paspoort mee.

Hermans, Gerard Reve en Jan Wolkers te komen. Ze reisden geregeld naar de Ravensteinstraat in Brussel, waar, tegenover het Paleis voor Schone Kunsten, een filiaal van boekhandel Corman was gevestigd. Corman beschikte over een uitgebreide Nederlandstalige afdeling, die door de Brusselaars zelden werd bezocht, zodat de exemplaren van Ik heb altijd gelijk, Op weg naar het einde en Kort Amerikaans zelfs zo'n twintig jaar na hun uitkomen nog altijd onberoerd in de kast stonden.

Verder bood de winkel een vrijwel onuitputtelijke voorraad van zeldzame kunst- en fotoboeken aan. De extra stofomslag van boekhandel Corman, met de tekening van Félix Labisse. Er was meer dat bij Corman de aandacht trok.

De verkochte boeken werden niet ingepakt, maar voorzien van een extra stofomslag en een boekenlegger. Op beide was een blauwe pentekening van de surrealist Félix Labisse afgedrukt: De Belgische anarchist en schrijver Mathieu Corman, die iets meer dan driekwart eeuw geleden in de kustplaats Oostende zijn eerste boekhandel opende, was trots op zijn uitgebreide collectie.

Hij bereidt een biografie voor van Madelon Székely-Lulofs. De aanvoer van al die boeken vergde van de eigenaar wel de nodige inspanningen. Zo reed hij op de motorfiets verschillende. Het schilderij hing in de Corman-vestiging te Oostende uit Kruispunt. Op de etalage prijkte het opschrift Zdjes govorjat po-roesski Hier spreekt men Russisch om aan te geven dat híj het werk in de oorspronkelijke taal kon lezen.

Corman was gewend aan lange ritten op de motorfiets. In reed hij al met een vriend naar Spanje, waar hij de opstand van de revolutionairen in Asturië meemaakte; twee jaar later keerde hij naar het land terug om verslag te doen van de Spaanse Burgeroorlog.

Hij hield ook van provoceren. Geregeld lagen er in zijn winkels boeken die elders verboden waren, waaronder de publicaties over de strijd voor de onafhankelijkheid van Algerije die de Franse overheid in eigen land in beslag had laten nemen. Tribord Mathieu Corman werd als zoon van een Franstalig Belgisch echtpaar op 15 februari geboren in een boerderij in Lontzen-Herbesthal, dat toen nog op Duits grondgebied lag. Van zijn vervolgopleiding aan het instituut Saint-Joseph in Dolhain kwam weinig terecht.

Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog mocht hij als Belg op Duits grondgebied niet meer naar school en werkte hij thuis op de boerderij. Uit verzet tegen het strenge katholieke milieu waarin hij was opgegroeid, voelde hij zich al vroeg aangetrokken door het socialisme. Toch trad hij aan het eind van de oorlog in dienst van het geallieerde leger. Hij werkte onder meer op het hoofdkwartier van de Engelsen in Keulen onder de Britse officier Craven - wiens naam hij later als pseudoniem zou gebruiken - en bij de inlichtingendienst van het Belgische.

Waarschijnlijk verwierf Corman in deze periode zijn grote talenkennis. In ging hij in zaken. Hij werd secretaris van de maatschappij die de Palace-hotels in de Belgische kuststeden exploiteerde. Een jaar later trouwde hij met Maria Klinkenberg, volgens hemzelf een van zijn vijfentwintig nichten, en opende hij in de Weststraat- tegenwoordig de Adolf Buylstraat - in Oostende zijn eerste boekhandel.

Op de gevel stond Librairie Corman - Librairie du Carillon; de tweede naam verwees naar een lokale liberale krant. Hij werkte mee aan het avant-gardistische tijdschrift Tribord Stuurboord dat in te Oostende werd opgericht door Henry van Vyve en de Franse schilder Félix Labisse. Vrijwel alle bekende kunstenaars die destijds in de kustplaats woonden, onder wie de schilders James Ensor, Constant Permeke en Léon Spilliaert, de schrijvers Michel de Ghelderode en Henri Vandeputte en de fotograaf en filmer Henri Storck, leverden bijdragen aan het blad.

Tribord zou twee jaar blijven bestaan. De in geboren Labisse hielp Corman niet alleen aan een opvallend beeldmerk.

Hij vervaardigde ook een uitgebreide reeks van zesendertig portretten van voornamelijk Franse schrijvers op de muren van de Oostendse boekhandel.

Labisse vertrok in de loop van naar Parijs, waar hij bevriend raakte met onder anderen Paul Eluard, die zijn gedicht Chronique aan hem opdroeg, en Robert Desnos. Hij illustreerde het werk van Desnos, de meester van de écriture automatique, en maakte enkele zeer karakteristieke portretten van hem.

Ook vanuit Parijs onderhield Labisse nauw contact met de boekhandelaar. Dat kwam ook door het huwelijk van zijn zuster Ninette met Henri Kermarrec, Cormans bedrijfsleider.

Kermarrec voerde het beheer over de zaak in Oostende wanneer zijn baas op reis was. En dat laatste gebeurde geregeld. Guernica Corman maakte voortdurend lange en verre reizen. Die zwerftochten vormden de basis voor zijn boeken, die hij voornamelijk vulde met een verslag van zijn belevenissen en ontmoetingen. Informatie over het land dat hij bezocht, verstrekte hij nauwelijks, aangezien die gegevens al in andere boeken te vinden waren.

In trok hij op de motor door Marokko, waar hij getuige was van de operaties van het Franse leger. Van deze avontuurlijke reis deed hij verslag in zijn eerste boek, Sous le sable marocain Corman zou in Noord-Afrika ook deelgenomen hebben aan een actie tegen de Franse reisschrijver en bewonderaar van Mussolini Henri de Monfreid, wat wellicht verband hield met de botsingen tussen de troepen van Italië en Abessinië, het huidige Ethiopië.

Bewijzen voor dit laatste zijn echter niet overgeleverd en Corman keek niet op een legende meer of minder als het om zijn eigen leven ging. Het jaar daarop reed hij met een vriend op zijn Motosaure naar het noorden van Spanje. Hij raakte er betrokken bij de opstand van de socialisten en anarchisten in Asturië, het berggebied rond Oviedo. Deze revolte werd bloedig neergeslagen door een troepenmacht onder leiding van generaal Franco. Het boek dat Corman over deze gebeurtenis schreef - Brûleurs d'idoles.

Deux vagabonds dans les Asturies en révolte - werd in het Nederlands vertaald door Karel Jonckheere. De vertaling - Afgoden op den brandstapel. Twee zwervers in opstandig Asturië - verscheen in bij De Wereldbiblio-.

Er verschenen enkele betrekkelijk gunstige besprekingen, waarin de recensenten opmerkten dat de schrijver de opstandelingen met gematigde sympathie weergaf.

Of Corman in zijn politieke opvattingen werkelijk zo gematigd was, blijft de vraag. Hij meldde zich in aan als lid van de communistische partij. Nog voor hij naar Spanje terugkeerde, maakte de schrijver een lange reis door Midden-Europa en de Balkanlanden.

Ook deze reis leidde tot een boek, Terres de trouble , waarin Corman aandacht vroeg voor de eerste concentratiekampen in Duitsland. Wanneer in juli in Spanje de Burgeroorlog uitbreekt, gaat hij direct naar het land toe om voor de Franse communistische krant Ce Soir verslag te doen van de strijd. Corman was waarschijnlijk de eerste die berichtte over het bombardement van 26 april door een formatie Duitse gevechtsvliegtuigen op de plaats Guernica. Uit woede dat er in de westerse landen weinig geloof gehecht werd aan deze gebeurtenis, nam hij een nog niet ontplofte brandbom mee op zijn motorfiets en bracht het projectiel naar de commissaris van politie in Oostende.

Toen de politieman wat angstiger uitgevallen bleek dan de schrijver en op het explosief geen prijs stelde, gaf Corman de bom een plaats in zijn kantoor, waar hij hem aan iedereen toonde die aan het bombardement van Guernica twijfelde.

Hij keerde echter al snel terug naar Spanje, ditmaal naar de oostelijk gelegen stad Teruel, waar van december tot februari van het jaar daarop een hevige slag woedde tussen het republikeinse regeringsleger en de troepen van generaal Franco. Er bestaat een foto van Corman in gesprek met enkele republikeinse soldaten, ge-.

De schrijver van de grote Spaanse oorlogsroman For whom the bell tolls toonde zich vol lof over de fameuze correspondent die als eerste tot Teruel zou zijn doorgedrongen. Landkaarten Corman vatte het plan op een tweede boek over zijn belevenissen in Spanje te schrijven, maar het kwam er voorlopig niet van. Steeds vaker reed hij naar Amsterdam en Parijs, waar hij naast grote voorraden literatuur ook landkaarten en woordenboeken inkocht. Voor dat doel had hij zijn motor inmiddels van een zijspan voorzien.

Isa neemt een gesprek op met Oscar, maar vergeet haar camera uit te zetten. Eva komt speciaal over uit Indonesië en probeert haar vader van zijn besluit af te brengen, maar Oscar? Seizoen 1 - Aflevering 1 - Nederlandse dramaserie. Het leven van Arend de Leeuw wordt overhoop gegooid door de plotselinge terugkomst van zijn zoon Kasper, of iemand die zich daarvoor uitgeeft. Terwijl Arend er alles aan doet om van de indringer af te komen, krijgt deze echter hulp uit onverwachte hoek.

Seizoen 1 - Aflevering 2 - Nederlandse dramaserie. Als Arend een onbekende vrouw onderdak biedt, geeft dit aanleiding tot de nodige speculaties, vooral bij de jaloerse Greetje. Ondertussen moet Arend een list verzinnen om de ondergedoken Kasper uit handen van een groep Zuid-Amerikaanse criminelen te redden, die het op diens leven gemunt hebben. En dit terwijl Arend zelf in de problemen komt om een kostbaar veilingstuk. Seizoen 16 - Aflevering - Amerikaanse talkshow. De zussen Hillary, Heather, en Holli beweren dat hun moeder, Shelly, een gewelddadige dronkenlap is.

Ze heeft haar dochters een aantal keer mishandeld en ook hun vader, John, is slachtoffer van haar uitbarstingen. Shelly duwt en slaat hem en heeft zelfs een keer een hamer naar zijn hoofd gegooid.

Alsof dat niet erg genoeg is, heeft ze John ook meerdere keren met de dood bedreigd. Shelly ontkent alle aantijgingen en zegt dat zij zelf slachtoffer is. Our mother blames us for her being a violent, raging, drunk. Seizoen 1 - Aflevering 6 - Ruby Necklace: Een halsketting met karaat robijnen en een antieke Triumph-chopper gaan onder de hamer.

Jon wedt met Cindy dat een krat Billy Beer zonder waarde toch verkocht zal worden. Seizoen 1 - Aflevering 8 - Love Meter: Een zwaard van een geheim genootschap en een gebedenboek uit gaan onder de hamer. Delino repareert een liefdesmeetspel dat het team gebruikt om de beste minnaar aan te wijzen! Om de start van de zomer te vieren, nodigt Arthur enkele bekende Franse koppen uit die de toestmming geven om zich onder hypnose te laten brengen door de bekende hypnotiseur Mesmmer.

Komen onder meer langs: We nemen weer alledaagse voorwerpen onder de loep en ontdekken hoe hamers, Zwitserse kaas, rolschaatsen en kleurpotloden worden gemaakt. Seizoen 4 - Aflevering 7 - Brain vs Brawn: Brain vs Brawn is een strijd tussen lichaam en geest, met onder andere schieten op fruit met een spijkerhamer, het verwoesten van een enorm zandkasteel en het kussen van cobra's. Een slagtand van een wolharige mammoet en een enorme saffier gaan onder de hamer. Cindy overwint haar angsten en maakt een tocht in een heteluchtballon.

Neil Hammerschlag gaat op zoek naar de ongrijpbare grote hamerhaai, een haai die zeven meter lang wordt en meer dan kilo kan wegen. Killer Kids' duikt Jo Frost in het leven van kinderen die een moord gepleegd hebben. Met meer dan 25 jaar ervaring als kindergedragsexpert heeft Jo zeer veel Voor de vierdelige documentaire 'Jo Frost: Met meer dan 25 jaar ervaring als kindergedragsexpert heeft Jo zeer veel kennis van koters met extreme gedragsproblemen, maar geen van hen heeft ooit iemand vermoord.

Als een kind niet als killer wordt geboren, wat maakt een kind dan zo kwaad en gefrustreerd dat het compleet over de schreef gaat en in staat is om iemand van het leven te beroven?

Met diverse experts maar ook met familieleden van de daders, gaat Jo terug naar die ene fatale dag. De dag waarop iemand werd vermoord door een kind en dit kind een moordenaar werd.

De aangrijpende reeks is vanaf vrijdag vanavond iedere vrijdag om Jo verdiept zich in de moordzaak van Daniel Bartlam. In april vermoordt hij als veertienjarig jochie zijn eigen moeder. Hij slaat haar dood met een hamer en steekt vervolgens het huis in brand.

Om niet verdacht te lijken, besluit hij als een ware hero het brandende huis uit te lopen met zijn jongere broertje in zijn armen. Stiefvader Simon Matters neemt Jo mee naar die afschuwelijke dag, waarop hij nietsvermoedend tijdens zijn werk werd gebeld over dit drama. Ook het verhaal van James Fairweather komt voorbij. Hij steekt op zijn vijftiende een jarige man met messteken dood. Tien weken later wordt een jarige student zijn slachtoffer.

De veertienjarige Michael Hamer wordt vaak gepest op school. Op een dag lokt hij de populaire elfjarige Joe Geeling naar zijn huis en slaat hem meerdere malen met een pan en steekt hem vervolgens dood. Naast de hulptroepen die naar Joe hebben gezocht, praat Jo ook met een klasgenoot die op de dag van de moord nog met hem richting huis liep. De achttienjarige kapster Katie Rackliff wordt in vermoord door de op dat momenttwaalfjarige Sharon Carr.

In eerste instantie wordt Sharon niet gezien als verdachte. Enkele jaren later steekt ze een schoolgenoot neer op het toilet. Als ze vanwege deze daad in een speciaal opvoedkundig instituut wordt geplaatst, doet ze een boekje open over haar eerdere moordactie.

De speelfilms Soof 1 en 2 waren samen goed voor 1,7 miljoen verkochte De speelfilms Soof 1 en 2 waren samen goed voor 1,7 miljoen verkochte bioscoopkaartjes. Een tv-serie kon dan ook niet uitblijven. Lies Visschedijk is opnieuw in de huid gekropen van de onhandige maar charmante Soof. Samen met Anneke Blok, die haar nogal dwingende moeder Hansje speelt, en Roos Dickmann, die Soofs puberdochter Sacha speelt, vertelt Lies vanavond over de altijd moeilijke relatie tussen moeders en dochters, én laat ze de eerste, hilarische beelden zien.

En hoe herken je bij jezelf de eerste symptomen van een burn-out? Huisarts Tamara de Weijer geeft in haar Late Night Spreekuur vanavond praktische tips hoe je de symptomen van een burn-out kunt herkennen. En mocht je tóch uitbranden, dan zijn er best simpele methodes om je lichaam weer onder controle te krijgen, zodat je snel weer stevig op je benen staat. Maar wat is er daadwerkelijk gebeurd na alle goede voornemens? Te weinig, bewijst Gore’s nieuwe film An Inconvenient Sequel: Vanavond in Late Night zien we Gore’s schokkende beelden van volledig verdwenen poolijs en stijgend zeewater dat in Miami hele straten blank zet.

Gelukkig biedt Gore ook oplossingen. Aan tafel de jarige Milan van der Meulen die samen met zijn broer Al Gore vertegenwoordigt in de Benelux en duurzaam ondernemer Maurits Groen, die Gore meerdere malen naar Nederland haalde. Begin volgend jaar gaat een deel van de kunstcollectie van de familie Rockefeller onder de hamer. Topstuk is een schilderij van Pablo Picasso Meisje met een mandje bloemen dat geschat wordt op 70 miljoen dollar.

Andere werken zijn van Matisse en Monet. Alle opbrengsten gaan naar goede doelen. Sander Schimmelpennink was deze zomer op een filantropisch feestje van de familie Rockefeller en vertelt over de drijfveren van David en Peggy Rockefeller, van wie het vermogen door zakenblad Forbes wordt geschat op zo'n 3,3 miljard dollar. Arno Verkade, managing director van veilinghuis Christie’s, legt uit hoe je multimiljonairs aan het bieden krijgt.

Vanavond onder andere in De Wereld Draait Door: Boek ‘Johan Neeskens, Wereldvoetballer’ De imposante carrière van de legendarische Johan Neeskens kent iedere voetballiefhebber: Met het Nederlands elftal werd hij tweemaal WK-finalist in en en eenmaal derde op het EK in Het boek ‘Johan Neeskens, Wereldvoetballer’ biedt een uitgebreid overzicht van zijn verrichtingen.

Het is het enige werk van Da Vinci dat niet in handen is van een museum. Het werk werd eerst toegeschreven aan een volgeling van de Italiaanse grootmeester, maar in toch erkend als echte Da Vinci. De Russische miljardair Dmitri Rybolovlev kocht het paneel in van de Zwitserse zakenman en kunsthandelaar Yves Bouvier, naar eigen zeggen voor miljoen dollar. We bespreken het werk met Wim Pijbes. Enninful werd op zeer jonge leeftijd 18 jaar benoemd tot modedirecteur van het Britse modetijdschrift i-D, een functie die hij meer dan twee decennia bekleedde.

Enninful werd geboren in Ghana en verhuisde als kind naar Londen. Hij begon op zijn 16e als model, nadat hij werd ontdekt in een Londense metro. Eerder werkte hij voor de Italiaanse Vogue en was hij verantwoordelijk voor de All Black-editie in De uitgave werd een bestseller doordat hij het gebrek aan kleur en diversiteit in de mode-wereld aan de kaak stelde.

Eind werd hij opgenomen in de Orde van het Britse Rijk OBE voor zijn inspanningen om de diversiteit te promoten in de modewereld. Aan tafel zitten mode-ontwerpster Marga Weimans en actrice Romana Vrede. Jan Mulder Jan Mulder is de side-kick van Matthijs. Nygaard is een mislukte polisverkoper. Zijn vrouw is uitgekeken op hem en zijn jongere broer maakt juist wel de blits als de geslaagde zakenman.

Op een dag loopt hij een oud klasgenoot tegen het lijf die hem vroeger altijd pestte. Ook nu loopt hij een gebroken neus op en raakt in het ziekenhuis per ongeluk in gesprek met Lorne Malvo, huurmoordenaar van beroep. Twee dagen later hoort Nygaard dat zijn oud klasgenoot is vermoord en ontstaat de chaos waar Fargo bekend voor staat. Een dag later staat zijn hele leven op zijn kop, want Nygaard slaat zijn eigen vrouw dood met een hamer. In blinde paniek belt hij Malvo om hulp, maar staat er een agent op de stoep.

Malvo schiet de agent neer en weet te verdwijnen. Een radeloze Nygaard ziet met het hele politiekorps voor de deur geen uitweg meer en loopt zo hard hij kan tegen een muur. Bewusteloos wordt hij opgenomen in het ziekenhuis en ontvouwt zich een bizar verhaal. De Netflix Original Fargo is er in tien afleveringen in geslaagd om de originele film vijftien jaar vooruit te spoelen.

Wel is hetzelfde karakter gebleven, met het soms trage tempo dat de suspanse in waarde laat. Ook komt de kneuterigheid terug, met de gitzwarte humor afgewisseld met keiharde actie en moord. De wat sullige en zwangere Marge Gunderson is in de serie vervangen door een ietwat gezette Deputy Molly Solverson. Zij is een stuk slimmer en doorziet veel, maar weet eigenlijk niet hoe ze haar bevindingen vervolgens om moet zetten in daden.

Het zorgt voor een fantastische serie. Dubieuze voetbalmakelaars De KNVB waarschuwt vandaag alle amateurvoetbalclubs in Nederland voor dubieuze voetbalmakelaars. Aanleiding is een affaire in Enkhuizen Vanavond onder andere in Nieuwsuur: Aanleiding is een affaire in Enkhuizen waar drie jeugdvoetballers en hun ouders duizenden euro's uitgaven voor teleurstellende trainingskampen in het buitenland.

Ze voelen zich misleid en opgelicht. Ze hebben via hun advocaat het moskeebestuur een brief gestuurd om af te zien van de wekelijkse oproep tot het vrijdagmiddaggebed. Dit zou negatieve associaties oproepen aan "elementen en gebeurtenissen waarmee zij worden geconfronteerd tijdens operaties", zo staat volgens Omroep Brabant in de brief. Sinds de VS zaterdag 'per ongeluk' een luchtaanval uitvoerde op Syrische regeringstroepen, staan alle verhoudingen weer op scherp.

Volgens Rusland heeft de VS met deze aanval het staakt-het-vuren in Syrië bedreigd. Zenith en acht andere paarden onder de hamer. Dirk Scheringa heeft groot nieuws Hij is één van de meest veelzijdige zakenmannen van Nederland: In zag hij zijn DSB imperium instorten en ook bij Vanavond onder andere in Pauw: In zag hij zijn DSB-imperium instorten en ook bij voetbalclub AZ moest hij zijn voorzittershamer neerleggen. Zijn nooit afgebouwde 'Scheringa Museum voor Realisme' gaat vandaag ook onder de hamer.

Toch laat Scheringa zich niet uit het veld slaan. Hij is nog steeds actief als ondernemer en ook een veelgevraagd spreker.

Hoe ziet hij de toekomst en wat zijn zijn plannen? Vanavond schuift hij bij Pauw aan met groot nieuws. Volkert van der Graaf heeft mediaverbod niet overtreden Volkert van der Graaf heeft zijn mediaverbod niet overtreden. Dat verklaart het Openbaar Ministerie vandaag in een persbericht.

In het bericht is te lezen dat het OM al voor de publicatie wist dat de foto gemaakt zou worden. De minister en staatsecretaris werden daar niet van op de hoogte gebracht. Minister Van der Steur wil daarom nu nogmaals bekijken of Van der Graaf zich wel aan de voorwaarden voor zijn voorwaardelijke vrijlating gehouden heeft. Pauw spreekt vanavond over de kwestie met misdaadjournalist Peter R.

Iris van de Scheur en Stephanie Hagen zijn jarenlang slachtoffer geweest van pesten. Vanavond zitten zij aan tafel om te praten over de invloed van pesten.

Daarnaast is Patricia Bolwerk, die zelf ook jarenlang werd gepest, in de studio. Zij zet zich als voorzitter van 'Stichting Stop Pesten Nu’ in om het pesten te laten stoppen. Ook Arie Boomsma en Tim Hofman zetten zich in voor de strijd tegen pesten. Zij zijn aanstaande vrijdag te zien in de speciale uitzending ‘De Pest Test’: Met een tarbot met crème van kreeft en gelakte zwezerik met krokante kalfswang wist hij de jury te overtuigen.

Vanavond schuift hij aan om te vertellen over deze spannende wedstrijd én laat hij wat van zijn heerlijke gerechtjes zien. Begin zal het derde seizoen van start gaan. Dokter Deen speelt zich af op het waddeneiland Vlieland. Dokter Maria Deen is de rots in de branding voor de eilandbewoners.

Monique van de Ven speelt huisarts Maria Deen, die naast haar werkzaamheden als arts nog veel meer betekent voor de inwoners van Vlieland. Zij heeft een praktijk aan huis, met een apotheek en een kleine operatiekamer waar zij kleine ingrepen kan uitvoeren.

In het tweede seizoen krijgt Maria te maken met het 'empty nest syndroom' wanneer haar kinderen op zichzelf gaan wonen. Ook op liefdesgebied loopt het niet helemaal op rolletjes. In het leven van haar kinderen verandert er ook het een en ander; Wendy wordt moeder, Isa wordt een ster en Robbert wordt verliefd. Moeder Deen ontmoet een oude liefde die haar leven op de kop zet.

Na een vluchtige blik, en zonder de spullen aan te mogen raken, moeten de deelnemers Elke dag komen in de Verenigde Staten duizenden opslagboxen van wanbetalers onder de hamer op openbare veilingen. Na een vluchtige blik, en zonder de spullen aan te mogen raken, moeten de deelnemers beslissen welke prijs ze voor de gehele inboedel over hebben. Hebben ze een goudmijntje? Dit is het werkterrein van de ervaren koopjesjagers Clinton Jones en Allan Haff die van deze bizarre veilingen hun business hebben gemaakt.

Ze hebben een neus voor zeldzame spullen en kunnen aan de kleinste details zien of ze te maken hebben met een kostbaar item of met waardeloze rommel. Een spannend spel waarbij ze spelen tegen de beste bieders uit de markt en geld moeten uitgeven om geld te verdienen. Van een antieke koets tot wapens uit de Amerikaanse burgeroorlog. Maar hoe doorgewinterd deze ‘auction hunters’ ook zijn, ook voor hen blijft het elke keer weer een verrassing wat ze daadwerkelijk tegenkomen. Via hun grote netwerk proberen ze al hun spullen weer door te verkopen, waarbij slim onderhandelen natuurlijk ook weer een rol speelt.

Want hoe leuk, bijzonder, spannend en uniek de voorwerpen ook zijn die ze tegenkomen, uiteindelijk gaat het om het maken van winst. En dat betekent heel simpel: Aanleiding is het elk jaar heftiger wordende pietendebat, waarin zij zelf een Sunny Bergman onderneemt een persoonlijke zoektocht naar de onbewuste vooroordelen ten opzichte van huidskleur.

Aanleiding is het elk jaar heftiger wordende pietendebat, waarin zij zelf een duidelijke rol speelt. Is Zwarte Piet een beledigend stereotype waar we van af moeten of een onschuldige traditie waar we aan mogen vasthouden?

Een uiterst gevoelige kwestie die inmiddels heeft geleid tot polarisatie van voor- en tegenstanders. Sunny gaat op zoek naar de achtergronden bij de hoogoplopende emoties en plaatst die in breder perspectief. Welke mechanismen gaan er achter de pietenkwestie schuil? En wat vertellen die over ons?

Is Zwarte Piet als het knechtje van Sinterklaas een beledigend stereotype met wortels in het koloniale verleden of een onschuldige traditie waaraan niet getornd mag worden? Sints trouwe hulpje zorgt tegenwoordig voor een hoop commotie. De discussie over de voors en tegens gaat inmiddels vergezeld van hoog oplopende emoties. Hierbij roeren zich, voornamelijk online, ook mensen die deze discussie misbruiken om in grove bewoordingen uiting te geven aan racistisch sentiment.

Voor Sunny Bergman, als altijd gefascineerd door wat er onderhuids leeft in de samenleving, aanleiding voor een analyse van de emoties, inclusief die van haarzelf. Ze gaat op zoek naar de mechanismen die schuilgaan achter de gevoelige snaar die het zwarte pieten-debat blijkbaar raakt. Sunny is door haar Engelse moeder en vrienden, voor wie Sinterklaastraditie en nostalgie geen rol spelen, van jongs af aan gewend vanaf een afstand naar ons kinderfeest te kijken.

Voor haar vertegenwoordigt Zwarte Piet een stereotype dat zij haar kinderen niet wil meegeven. Om die reden is zij al een aantal jaren actief betrokken bij de zwarte pieten-discussie en een van de aanklagers in de rechtszaak tegen de gemeente Amsterdam, waar elk jaar een legertje zwarte pieten Sinterklaas bij zijn intocht vergezelt.

Sunny start haar zoektocht in haar directe omgeving. Haar rechtgeaarde marxistische vader, die als het zalig avondje was gekomen een mijter met een hamer en een sikkel opzette, vond de discussie over Zwarte Piet aanvankelijk maar gezeur. Net als haar buurman, advocaat bij een groot Amsterdams advocatenkantoor en al sinds jaar en dag te huur als Sinterklaas, mét Pieten. Nu beiden zich realiseren dat er mensen zijn die zich gekwetst voelen door het stereotype dat Zwarte Piet vertegenwoordigt, vinden zij dat er best wat mag veranderen.

Maar via social media ontmoet Sunny ook ander sentiment. De mildste reacties komen van mensen die vinden dat Piets kleur helemaal geen rol speelt, dat hij gewoon bij onze cultuur hoort en niets met racisme heeft te maken.

Maar zijn we echt zo ‘kleurenblind’? Sunny neemt de proef op de som in Londen, waar comedian en activist Russell Brand in een verrassende confrontatie de rol van onze Zwarte Piet samenvat als een ‘colonial hangover’.

En wat gebeurt er als Sunny verkleed als Zwarte Piet met Sinterklaas in het centrum van Londen verschijnt?

Thuis in gesprek met haar Nederlandse donkere vrienden, hoort Sunny hoe het is om op te groeien te midden van een witte meerderheid en altijd te ervaren om als ‘gekleurd’ te worden gezien. De zogenaamde kleurenblindheid beschouwen zij als een van de voordelen die je blijkbaar geniet als je bent geboren met de kleur van de meerderheid: Als Sunny dit voordeel aankaart bij haar witte vrienden en collega’s, ondervindt ze een defensieve houding.

Chimamanda Ngozi Adichie – de Nigeriaanse bestseller auteur van onder meer Amerikanah – legt in een gesprek met Sunny glashelder de vinger op de zere plek: Hoe verhoudt de wens naar een ‘kleurenblinde’ wereld zich tot de diepgewortelde werkelijkheid?

Samen met haar vader en anti-piet activist Quinsy Gario ondergaat Sunny een test die is ontwikkeld door de Universiteit van Harvard naar aanleiding van de vraag hoe stereotypes onze kijk op mensen kleuren. En in een klein sociaal experiment met drie identiek geklede mannen test Sunny de onbewuste vooroordelen over huidskleur.

Wat gebeurt er als een witte, Surinaamse en Marokkaanse Nederlander afzonderlijk van elkaar in het Amsterdamse Vondelpark een fietsslot openbreken? Zij we misschien toch minder kleurenblind dan we denken? Het Vergeten Kind’, worden dromen van honderden kinderen in vervulling gebracht. Voor het 25 jarig jubileum is RTL een grootschalige en Vanavond, tijdens de twee uur durende liveshow ’25 Jaar RTL: Voor het jarig jubileum is RTL een grootschalige en intensieve samenwerking aangegaan met de Stichting Het Vergeten Kind, de stichting die zich inzet voor RTL grijpt het feestelijke moment aan om iets terug te doen voor Nederland.

Hij ontvangt vanavond verschillende gasten zoals Johnny de Mol en founding father Dinand Woesthoff, die zich via de stichting inzetten voor de vergeten kinderen. Maar ook ambassadeurs Angela Schijf, Babette van Veen en Saar Koningsberger komen langs en vertellen waarom zij zich inzetten voor de stichting en waarom die aandacht zo belangrijk is. De kijker krijgt te zien welke acties er op touw zijn gezet en hoe iedereen binnen en buiten RTL zich inzet om de vergeten kinderen in ons land een onvergetelijke dag te bezorgen.

Angela Groothuizen is met de RTL Truck het land ingegaan om bij verschillende opvangcentra spullen af te geven waar vergeten kinderen al zo lang van dromen. Verder schuift staatssecretaris Martin van Rijn, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, aan om uitleg te geven over de veranderende plannen voor de jeugdzorg in en wordt de kijker tijdens de uitzending opgeroepen om te doneren of vrijwiller te worden door te bellen naar tel: De afgelopen maand heeft de RTL-familie zich, samen met verschillende bedrijven, ingezet om in korte tijd zoveel mogelijk dromen van vergeten kinderen te verwezenlijken met verschillende acties.

Zoals een Tovertuin voor tientallen kinderen, die wonen in een maatschappelijke opvang voor mensen die het niet meer redden door verschillende multi-problematieken verslaving of schulden , na detentie of huisuitzetting.

En een nieuwe keuken voor een gezinshuis waar tien kinderen wonen, die om verschillende redenen niet meer bij hun ouders kunnen wonen en waar dagelijks voor tien mensen gekookt moet worden op een veel te klein fornuis.

Natasja Froger heeft zich ingezet om dit mede mogelijk te maken en vertelt vanavond in de studio over haar ervaringen. Daarnaast heeft de RTL Veiling, waarbij verschillende items onder de hamer gingen, een bedrag van Er zijn ook kortdurende acties die maar één doel hebben: Een dagje Efteling voor 75 vergeten kinderen, een make-over voor tienermeiden, een computer om huiswerk op te maken, fietsen en heel veel speelgoed. Dingen die voor de meeste kinderen normaal zijn, zijn voor deze kinderen onbereikbaar.

De twee uur durende special wordt afgesloten met het nummer ‘De Glimlach Van Een Kind’, gezongen door Niels Geuzenbroek en Angela Groothuizen en alle ambassadeurs van de stichting. Kortom; RTL Nederland viert haar jarig jubileum met en voor de kijker! Waylon Het derde studioalbum van Waylon ligt vanaf vandaag in de winkels.

Heaven After Midnight werd binnen tien dagen geschreven in Nashville en opgenomen in de Heaven After Midnight werd binnen tien dagen geschreven in Nashville en opgenomen in de legendarische Capitol Studio's in Hollywood. Waylon praat ons bij en zal uiteraard ook live gaan spelen. Morgen loopt de veelbesproken expositie Selfmade van de schrijfster ten einde en zullen de beruchte 'selfies' onder de hamer gaan.

Daarnaast sluit vanavond de online veiling van 50 persoonlijke items van Heleen met als groot klapstuk de opzienbarende tamponfoto, waar inmiddels al een bod van euro op gedaan is. Voor hoeveel zal het pronkstuk vanavond uiteindelijk verkocht worden? Gelukkig is er tegenwoordig veel mogelijk. Natasja Froger biedt in haar nieuwe programma Doof!

Bas Poort kan dankzij deze techniek weer horen; hij staat aan het begin van een nieuw leven. Hij vliegt de hele wereld over om te draaien met de groten der aarde.

Escalerend geweld in Israël De dood van drie Israëlische tieners en een Palestijnse tiener zet de explosieve verhoudingen tussen Israël en de Palestijnen steeds verder op scherp. Sint Praxedis van de Hollandse meester Vermeer. Het gaat morgen onder de hamer bij Christie's. Maar is het wel een Vermeer? Wanneer is een WK voetbal eigenlijk een succes? Een gesprek met voetbalwatcher Simon Kuper. Joko Widodo was dé gedoodverfde favoriet voor de aanstaande presidentsverkiezingen, maar zijn opponent Prabowo Subianto wint terrein.

Indonesië moet kiezen tussen democratie of dictatuur. De laatste vier kandidaten van ‘Expeditie Poolcirkel’ zullen zich deze week onder andere in de groepsopdracht moeten bewijzen op de een-na-grootste gletsjer van IJsland, de Langjökull en in de kayak! Tijdens de individuele opdracht krijgen de kandidaten vervolgens ieder een ijsbijl en een ontvanger, waarmee ze op zoek moeten naar de drie echte “lawinepiepjes” die onder de grond zitten. De drie personen die dit het snelst doen gaan door naar de volgende opdracht waar ze uit een ijsblok zo snel mogelijk een hamer en beitel moeten hakken.

De beste twee kandidaten zullen uiteindelijk voor de winst een ijsblok naar drie kilo moeten hakken. Wie heeft het hakken onder de knie en wint deze aflevering? De expeditie gaat verder richting het noorden. De vijf overgebleven kandidaten hebben er niet allemaal zo’n goede nacht op zitten Het is weer een koude, natte ochtend in het mistige IJsland. Bij de groepsopdracht doen de teams een achtervolgingsklim van precies anderhalf uur.

Het eerste team moet na exact 20 minuten een vlag in de grond slaan. Op datzelfde moment mag het achtervolgende team starten. Bij elke vlag die zij nu onderweg tegenkomen, kunnen ze aan hun eigen tijd zien of ze voor of achter lopen Bij de individuele proef krijgt elke kandidaat een emmer die gevuld is met was.

De was moeten ze met vuur vloeibaar maken om de fakkel die erin zit te bevrijden. Vervolgens moeten zij met hun brandende fakkel naar de overkant van de rivier zwemmen om een touw door te branden. De eerste van wie de hamer zijn ton raakt, is de winnaar.

Het geneesmiddel bleek eerder al Het geneesmiddel bleek eerder al zeer succesvol bij de behandeling van alcoholverslaafden. En dat terwijl het getaxeerd was op maximaal €5.

Van het vliegtuig ontbreekt nog steeds elk spoor. Australische reddingsteams die in de Indische Oceaan op zoek zijn naar het toestel, hebben sinds zondag geen signalen meer opgepikt van de zwarte doos. Vier dagen na haar aankomst werd ze samen met fotojournalist Nigel Brannan ontvoerd toen ze een vluchtelingenkamp bezochten.

Maria krijgt een naar bericht over haar vader en gaat naar hem toe. Freek en Isa bereiden zich voor op hun bruiloft. Vanavond de laatste aflevering van het tweede seizoen van Dokter Deen. De voorbereidingen lopen niet op rolletjes. Wendy en Paul zijn verliefd, maar Wendy wordt onzeker als ze denkt dat Paul niet zo nodig met haar wil vrijen. Robbert wil geen relatie meer met Eva, maar Eva is een andere mening toegedaan. En gaat Maria kiezen tussen haar drie mannen? Zij heeft een praktijk aan huis, met een apotheek en een Monique van de Ven speelt huisarts Maria Deen, die naast haar werkzaamheden als arts nog veel meer betekent voor de inwoners van het eiland.

Zijn mysterieuze gedrag leidt tot de nodige speculaties. In de eerste aflevering van De man met de hamer stond de zoon Arend moet een list verzinnen om zijn zoon uit handen van criminelen te redden.

In de eerste aflevering van De man met de hamer stond de zoon van Arend de Leeuw, Kasper, totaal onverwacht op de stoep. Twintig jaar geleden pakte Kasper zijn koffers en vertrok met de noorderzon.

In deze aflevering moet Arend er alles aan doen om zijn ondergedoken zoon te redden uit handen van een groep Zuid-Amerikaanse criminelen. Zij hebben het om Kaspers leven gemunt. Arend is aanvankelijk niet blij met de komst van Kasper. Hij blaast dan ook regelmatig stoom af in koffiehuis Van Baaren, dat toebehoort aan Tonnie en Greetje van Baaren.

Vooral de bemoeizuchtige Greetje vindt alle ontwikkelingen tussen vader en zoon maar wat interessant. Als Arend dan ook nog besluit een onbekende vrouw onderdak te bieden, zorgt dat voor de nodige speculaties. De eerste aflevering werd vorige week goed ontvangen. De serie trok bijna 1,5 miljoen kijkers. RTL-programmadirecteur Erland Galjaard is erg tevreden met de behaalde kijkcijfers. Daarnaast ben ik ook erg trots op de aanwezigheid van topacteur Jeroen en de rest van de cast. Deze talkshow wordt live uitgezonden vanuit Hotel Arena in Amsterdam.

Jinek is een talkshow, gericht op de week die komen gaat. Na ruim twintig jaar afwezigheid staat de energieke Kasper totaal onverwacht op de stoep bij het veilinghuis van zijn vader.

Die is op zijn zachts gezegd onaangenaam verrast. Kasper vertrok destijds om duistere redenen met de noorderzon naar het buitenland, maar wil nu graag - tot groot ongenoegen van zijn vader - zijn leven in Nederland weer oppakken.

Terwijl zich tussen de twee een haat-liefdeverhouding ontwikkelt, wordt stukje bij beetje ontrafeld wat zich vroeger in de familie heeft afgespeeld en wat de werkelijke reden is dat Kasper ooit halsoverkop zijn ouderlijk huis heeft verlaten. Beide heren blazen los van elkaar regelmatig even stoom af in koffiehuis Van Baaren, waar het bemoeizuchtige echtpaar Greetje en Tonnie van Baaren gespeeld door Olga Zuiderhoek en Michiel Nooter de scepter zwaait.

Greetje doet naast haar werk in het koffiehuis ook huishoudelijk werk bij Arend. Hun grote aantal biedt ze bescherming tegen mogelijke roofdieren. Maar als hun pad zich kruist met dat Mantelbavianen leven in groepen van soms wel vierhonderd dieren in de open vlakten van Ethiopië. Maar als hun pad zich kruist met dat van een andere groep bavianen, ontbrandt er een hevige strijd, waarbij de mannetjes elkaars vrouwtjes proberen te roven en oude rekeningen vereffend worden.

Japanse makaken zijn de meest noordelijke primaten en hun leven kent weer heel andere uitdagingen. Soms hebben ze beschikking over een weldadige warmwaterbron om de vrieskou te weerstaan. Maar dat privilege is alleen weggelegd voor de happy few die van de juiste komaf zijn. Bij de laaglandgorilla’s leidt het alfamannetje, de zilverrug, zijn groep door het rijke oerwoud in het stroomgebied van de Congo. Met luidruchtig tromgeroffel laat hij iedereen in de wijde omtrek weten wie de baas is.

Primaten zijn overwegend bosbewoners, en een van de merkwaardigste is wel het spookdier, de enige echt carnivore primatensoort. Bij zijn nachtelijke jacht op insecten springt hij van boom naar boom, waarbij hij zijn gigantische naar voren gerichte ogen gebruikt om de afstand te schatten. Goede communicatie is in de primatensamenleving van levensbelang. De pasgeboren jongen van de Phayre-langoeren hebben een fel oranje vacht, zodat de andere dieren in de groep weten dat ze nog hulpeloos zijn.

Ringstaartmaki’s in Madagascar gebruiken hun reukvermogen om elkaar te verleiden, door met hun staart hun lokgeur te verspreiden. Veruit het belangrijkste soort communicatie is echter de overdracht van kennis. Orang-oetanmoeders op Sumatra nemen wel negen jaar de tijd om hun jongen wegwijs te maken in de complexe oerwoudwereld: Primaten hebben verbluffende manieren om te improviseren gevonden, vooral bij uitdagingen die hun fysieke vermogens te boven gaan.

De grootste doorbraak in de ontwikkeling van de primaten is hun vermogen gereedschap te gebruiken om aan voedsel te komen. Schelpen zijn voor witschouder-kapucijnapen in Costa Rica normaal gesproken te hard om met hun handen en tanden open te krijgen. Daarom tikken deze intelligente apen de schelp tegen een boom of steen om de sluitspier te verzwakken. En hun nauwe verwant in Brazilië heeft stenen als hamer leren gebruiken om palmnoten open te breken.

Eind vorig jaar ging oud international Floris Evers voor Via een veiling maakte hij een exotische transfer naar Ranchi Rhinos voor de Vanavond in De Wereld Draait Door: Ze werden kampioen en vierden groots feest, waarvan Evers nog steeds schor is. Samen met acht andere Nederlandse tophockeyers, waaronder Teun de Nooijer en Jeroen Hertzberger, kwam hij een paar weken uit in deze Indiase competitie, die één maand duurde.

Maar deze competitie is wel blijvend: Het idee achter de Hockey India League is om het niveau van het Indiase hockey weer omhoog te trekken: De oud-international onderbrak voor deze competitie zijn wereldreis. Voor hem was het een onvergetelijk avontuur: Vanavond zit Floris Evers bij ons aan tafel. Hij komt praten over zijn nieuwste projecten op het gebied van innovatief lichtdesign.

Hij komt praten over het succesvolste jaar in zijn carrière. Deze aflevering gaat over de waarde van die werken en de rol van de kunsthandelaar, toen en nu. Jan Six is zo'n Miljoenen schilderijen zijn er in omloop in het Nederland van de 17e eeuw. Jan Six is zo'n kunsthandelaar. Zijn familie behoorde in het begin van de 17e eeuw tot de nieuwe rijken. Zijn ouderlijk huis aan de Amstel hangt vol met 17e-eeuwse werken die zijn voorvader, ook een Jan, toen aanschafte.

Daaronder misschien wel met het mooiste portret dat Rembrandt ooit heeft geschilderd. Niet gekocht, het portret was een vriendendienst. Met Jan Six reist Hans Goedkoop naar Londen voor de Masters Paintings Week, de belangrijkste week in het jaar voor kopers en verkopers van 17e-eeuwse kunst. Bij veilinghuis Christie's gaat daar de collectie van Pieter Dreesmann onder de hamer. Hebben ze het hoogste bod, dan pas kunnen ze kijken of ze werkelijk een goudmijn hebben aangeboord, of dat het toch allemaal troep blijkt te zijn.

Als ze het goed doen, kunnen ze flinke winst maken, want er zitten soms hele speciale items tussen. Van een antieke koets tot wapens uit de Amerikaanse burgeroorlog en van een haaienkooi tot een ouderwetse spelcomputer.

Maar hoe doorgewinterd deze ‘auction hunters' ook zijn, ook voor hen blijft het elke keer weer een verrassing wat ze daadwerkelijk tegenkomen. In de eerste aflevering reizen de fulltime koopjesjagers af naar Oxnard in California.

Daar bekijken ze twee opslagboxen die ze buitengewoon interessant vinden. De eerste bevat alleen huisraad, maar wie goed kijkt, ziet dat het meer is dan een paar oude stoelen.

Ook de tweede box heeft meteen hun interesse. Clinton ziet een stapel medicijndozen en een poster van het menselijk lichaam. Dit moet de inboedel zijn geweest van een arts of dokter, wat volgens hen de kans groot maakt dat er spullen van waarde bij zitten.

Maar ze zijn niet de enigen die geïnteresseerd zijn, dus moeten ze het bieden slim spelen, zonder zichzelf op onnodige kosten te jagen.

En dan moet nog blijken of ze gelijk hadden met hun prijs. Akkoord kost bijna 1 miljard Tien uur vergaderen was er voor nodig, maar Griekenland krijgt extra steun van Europa. En dat kost Nederland bijna 1 miljard euro. De Kamer is verdeeld De Kamer is verdeeld. Titelverdediger Oranje, dat eind de wereldtitel aan Argentinië moest laten, bereikte ternauwernood na De twee beste hockeylanden bij de vrouwen treffen elkaar vanavond in de olympische finale.

Titelverdediger Oranje, dat eind de wereldtitel aan Argentinië moest laten, bereikte ternauwernood na shoot-outs tegen Nieuw-Zeeland de eindstrijd. Voor de zware klus tegen de Argentijnse vrouwen heeft het team van bondscoach Max Caldas hopelijk inspiratie geput uit de spectaculaire overwinning van de hockeymannen in hun halve finale tegen Groot-Brittannië.

De finale begint in de Riverbank Arena om Ruim 9 uur live Olympische sport met uiteraard veel aandacht voor de Nederlandse deelnemers. Zo komen onder anderen baanwielrenster Willy Kanis, zeilsters Lobke Berkhout en Lisa Westerhof en de springruiters in actie.

Hilda Kibet en Lornah Kiplagat lopen de marathon. De hockeymannen spelen hun vierde wedstrijd in de groepsfase tegen Duitsland en Dorian van Rijsselberghe surft de zevende en achtste race. Verder wordt bij het tennis de mannenfinale enkelspel gespeeld en in de atletiek wordt de finale van het ’koningsnummer’ ,de meter, gelopen. X m en v met Nederland Wie gaat het worden vanavond, Usain Bolt of Yohan Blake? Vanavond staan de halve finales en finale van het koningsnummer van de atletiek op het programma: Of is een andere sprinter in staat om de twee favorieten uit Jamaica te kloppen?

Churandy Martina heeft zich zaterdag bij de Olympische Spelen geplaatst voor de halve eindstrijd van de meter. De Nederlander werd derde in zijn serie, hetgeen nipt genoeg was voor de volgende ronde.

Hij liep een tijd van 10, Vier jaar geleden in Peking werd Martina, toen hij nog uitkwam voor de Nederlandse Antillen, vierde op de olympische meter. Ook regerend olympisch kampioen Usain Bolt 10,09 en de Amerikanen Tyson Gay 10,08 en Justin Gatlin 9,97 maakten geen fout in hun eerste race. Bolt gaf lang niet alles; in een vroeg stadium hield hij in.

Ryan Bailey, ook afkomstig uit de Verenigde Staten, maakte indruk met een tijd van 9, Yohan Blake, de man die Bolt versloeg tijdens de Jamaicaanse trials, liep 10,00, ruim voldoende voor kwalificatie. Overigens deed Kim Collins niet mee. De wereldkampioen van zou naar huis zijn gestuurd door de federatie van St. Martina is zondag ingedeeld in de eerste van drie halve finales. Hij neemt het daarin onder anderen op tegen Powell en Gatlin.

Favoriet Bolt is in de tweede halve eindstrijd ingedeeld. Zijn landgenoot Blake rent in de derde halve finale, net als Gay. De nummers 1 en 2 uit elke halve finale plaatsen zich voor de eindstrijd.

De twee atleten die daarna het snelst zijn, maken het deelnemersveld van acht voor de finale compleet. De halve finales en de finale worden allebei op deze zondagavond gelopen. De eindstrijd is om Verder wordt bij het tennis de mannenfinale enkelspel gespeeld en in de atletiek wordt de finale van het 'koningsnummer' ,de meter, gelopen. Henry Schut Rechtstreeks verslag van de verschillende onderdelen van de Olympische Spelen.

Veel aandacht vandaag voor atletiek met onder anderen Nederlandse deelname van Rutger Smith in Veel aandacht vandaag voor atletiek met onder anderen Nederlandse deelname van Rutger Smith in het kogelstoten. Bij het zwemmen proberen Marleen Veldhuis en Ranomi Kromowidjojo zich te kwalificeren voor een plek in de finale 50 meter vrije slag en de Nederlandse judoka Luuk Verbij staat op de mat in de categorie boven de kilo.

De Nederlandse zeilers komen in actie en het is de tweede dag van de Grote Prijs dressuur. Bij het baanwielrennen is het tijd voor de ploegenachtervolging en keirin en de Nederlandse hockeymannen spelen tegen Nieuw-Zeeland.

Ruim 9 uur live Olympische sport met Nederlandse deelname aan volgende sporten: Dione de Graaff Rechtstreeks verslag van de verschillende onderdelen van de Olympische Spelen. Veel aandacht vandaag voor atletiek met onder anderen Nederlandse deelname van Rutger Smith Jeroen Stomphorst Rechtstreeks verslag van de verschillende onderdelen van de Olympische Spelen. Veel aandacht vandaag voor atletiek met onder anderen Nederlandse deelname van Rutger Naar het VMBO ga je niet om wat je kunt, maar vooral om wat je niét kunt.

Er zou worden gevochten, geblowd en leraren Het VMBO wordt vaak gezien als ‘het afvoerputje' van het voortgezet onderwijs. Er zou worden gevochten, geblowd en leraren lopen er de kans een hamer naar hun hoofd te krijgen.

Veel ouders zijn daarom ten einde raad als hun kind met het gevreesde VMBO-advies thuis komt. Dure huiswerkinstituten worden ingeschakeld en basisscholen dreigend toegesproken. Kosten noch moeite worden gespaard om maar te voorkomen dat er straks vier jaar op het VMBO moet worden doorgebracht.

En dat is misschien maar beter ook want wie gaat ons straks verzorgen als we oud zijn? Of moeten we echt voor elke in te draaien schroef op zoek naar een Poolse ambachtsman?

Hoe terecht is dat negatieve imago van het VMBO eigenlijk? Wat vinden de docenten van het onderwijs, wat is de mening van het schoolbestuur, de ouders en de leerlingen zelf? En vinden de plaatselijke ondernemers dat het VMBO hun toekomstige personeelsleden genoeg bagage mee geeft? We zien toezichthouders die met walkietalkies, oortjes en beveiligingscamera's het schoolplein rookvrij houden, zijn getuige van een slecht-nieuws gesprek waarin ouders te horen krijgen dat hun kind een niveau teruggeplaatst wordt en ontdekken dat een nieuwe generatie leraren juist niets liever wil dan op dat beruchte VMBO les geven.

Documentaire over de Eindhovense kunstenaar René Daniëls Eindhoven, vertelt het verhaal van een carrière gebroken in de knop en hoe Daniëls, ondanks zijn handicap, communiceert via zijn recente schilderwerk. Eind jaren zeventig werd hij gezien als een grote belofte voor de schilderkunst, hij exposeerde in Amsterdam, Parijs en Kassel, zijn werk verkocht goed, hij werd zelfs vergeleken met Van Gogh en Mondriaan toen hij in op kerstavond een hersenbloeding kreeg.

Was de druk van de internationale kunstwereld letterlijk te groot voor hem? Jaren van revalidatie volgen, waarna hij terugkeert naar zijn huisje onder de rook van het Van Abbemuseum; de plek waar zijn talent in het eerst wordt erkend door toenmalig directeur Rudi Fuchs. We zien Daniëls in zijn jonge jaren: Maar de documentaire laat ook de huidige worsteling van Daniëls met zijn handicap zien.

Zijn spraak is verdwenen en z'n communicatie beperkt zich tot een duim omhoog of omlaag. Filmmaker Jan Thijssen bezoekt Daniëls in Eindhoven waar hij zijn herinneringen ordent in een klein notitieboekje.

Maar Thijssen neemt Daniëls ook mee naar de plekken van vroeger: New York, Gent en Parijs. Naar de opening van zijn overzichtstentoonstelling in Madrid en Christie's in Amsterdam waar het werk van Daniëls onder de hamer gaat. Een indringend portret van een groot kunstenaar die na zijn hersenbloeding en revalidatie een eigen manier heeft gevonden om zijn gedachtes en beelden te delen.

Opiniepeiler Maurice de Hond peilt kandidaten voor het partijleiderschap van de PvdA. De verkiezingsstrijd voor het voorzitterschap van de Tweede Kamerfractie van de PvdA gaat De verkiezingsstrijd voor het voorzitterschap van de Tweede Kamerfractie van de PvdA gaat nu tussen vier kandidaten.

Mariette Hamer denkt nog na over kandidatuur. Mark Rietman speelt in deze bewerking de rol van Rijkman Groenink.

Smit en Rietman zijn vanavond te gast. De serie, naar een idee van Edwin de Vries, speelt zich af op het waddeneiland Vlieland. Monique van de Ven speelt de rol van huisarts Maria Deen, die naast haar werkzaamheden als arts, nog veel meer betekent voor de inwoners van het eiland. Het leven op het eiland is een unieke wereld, totaal anders dan het leven op het vasteland. Maria Deen is de rots in de branding voor de eilandbewoners.

Naast all-round arts fungeert ze ook als maatschappelijk werkster, psycholoog en soms zelfs als dierenarts en tandarts voor deze kleine gemeenschap. Ze komt vaak voor moeilijke keuzes te staan en moet regelmatig alles doen wat ze kan om mensenlevens te redden.

Naast arts zien we Maria Deen ook als moeder van drie kinderen en als geliefde. Helaas heeft de diva van het eiland ook een oogje op haar geliefde. Moeder Deen, de adoptiemoeder van Maria vormt ook een vast onderdeel van de serie. Haar beginnende dementie zorgt voor zowel dramatische als komische situaties. Dokter Deen is een oer-Nederlandse serie waarin vooral de menselijke en herkenbare verhalen over leven en dood een belangrijke rol spelen. Wie durft het meest?

..

ZUID HOLLAND ESCORT SEKS FILM GRATIS KIJKEN

Lekker wijf neuken coevorden sex

Neuken in hulst suikertante aangeboden aangaan aangebakken aangebleven aangeboden aangebouwd aangebracht hoereerde hoereerden hoereerder hoereerders hoereert hoeren hoerenhuis . hulst hulstbes hulstbessen hulstbos hulstbossen hulsten hulstguirlandes hult suikert suikertang suikertangen suikertante suikertantes suikertje suikertjes. gevraagd gevraagde gevraagder gevraagdst gevreeen gevreesd gevreesde gevreesder hoeren hoerenhuis hoerenhuizen hoerenjager hoerenjagers hoerenjong . huls hulsberg hulsel hulsels hulsen hulshorst hulst hulstbes hulstbessen. suikerstrooiers suikertang suikertangen suikertante suikertantes suikertje. Ik heb hem gevraagd waarom, geen mens weet dat wij elkaar in Dortmund ontmoet in in Spar en Hulst had gepubliceerd naar aanleiding van het bijwonen van in een Nederlandstalig gedicht het woordelement neuk (in casu geneuk). doelde en die in zoveel geërfd hebben van hun suikertante Elise. Wie im Riesenrad fahren sie hinauf und herunter, in mit Wasser gefluteten Gondeln. Oscar neemt een drastische beslissing. Oktober April Edition Isele, Eggingen Of wilt Gij een stukje van deze rijste-pudding nemen? Eind werd hij opgenomen in de Orde van het Britse Rijk OBE voor zijn inspanningen om de diversiteit te promoten in de modewereld. Hoewel Arend Jeroen Krabbé volgens haar geen gevoel in zijn donder heeft probeert Greetje Olga Zuiderhoek hem er toch van te overtuigen de laatste dagen van een van zijn grootste vijanden wat dragelijker te maken.